ترس ولی فقیه ارتجاع از قیام جوانان
رحمانی
فضلی وزیر کشور دولت روحانی روز دوشنبه 17خرداد، در مجلس ارتجاع سخنرانی
کرد و تصویر کوچک، اما تکاندهندهیی از شرایط اجتماعی کشور ارائه کرد و
سپس نسبت به پیامدهای امنیتی بحرانهای اجتماعی بهشدت هشدار داد.
رحمانی فضلی در اولین حضور خود در دوره جدید مجلس ارتجاع، کوشید آنها را نسبت به وضعیت بهشدت وخیم و انفجاری جامعه ایران توجیه کند. اگر چه با توجه به اینکه سخنرانی وزیر کشور رژیم در صحن علنی مجلس بود و از رادیو پخش میشد، آنچه او از واقعیت ارائه داد طبعاً خیلی کمتر و کمرنگتر از واقعیت بود، اما همین تصویر کمرنگتر هم به راستی هولناک و تکاندهنده است. توجه کنید: «ما مناطقی را داریم که 60درصد بیکاری داریم، مناطقی ک 50درصد بیکاری داریم، بسیار زیاد است» . (رادیو رژیم17خرداد 95)
اگر چه وزیر کشور دولت روحانی آمار واقعی بیکاران را یک چهارم آمار واقعی ذکر میکند و به جای 15میلیون بیکار از 3 و نیم میلیون بیکار حرف میزند، اما در عینحال اعتراف میکند که تعدادی از شهرها که کم هم نیستند آمار بیکاریشان 50درصد و 60درصد و بیشتر است، اما آنچه او و رژیم را هراسان میکند نه آمار خود بیکاری، بلکه آثار و پیامدهای آن است که یک نماینده مجلس آن را بمب ساعتی برای نظام توصیف کرده است، اما چگونه؟ بیکاری بلافاصله اعتیاد را بهدنبال دارد و اعتیاد… او باز با ذکر آمار معتادان چند برابر کمتر از واقعیت افزود: «ببینید 50درصد و 60درصد بیکاری در بعضی از شهرها، … همه موضوعاتی است که قابل توجهه.. از موضوعات مهم دیگر بحث اعتیاد و مواد مخدر است… در کشور، ما در سال 94 پانصد و شصت هفتاد تن مواد مخدر کشف کردیم که نسبت به سال گذشته حدود 15درصد افزایش کشفیات داشتیم... .. موضوع بعد در بحث آسیبهای اجتماعی موضوع طلاق است… ما الآن 2 و نیم میلون نفر زنان سرپرست خانواده داریم… و در بعضی از مناطق تا 36درصد ازدواجها منجر به طلاق شده» .
وزیر کشور دولت روحانی به برآیند این اوضاع بحرانی اقتصادی اجتماعی که خود را در آمار وحشتناک زندانیها نشان میدهد اشاره کرده و اعتراف نمود: «سالی 600هزار نفر عازم زندانهای ما میشوند که از این 600هزار نفر 200هزار نفر رسوب میکنند و داخل زندان میمانند که این رقم بسیار بالایی است و عوارض و آثار آن میتواند مخرب باشد, همه موضوعاتی که من به شما عرض میکنم, مثل طلاق, مثل اعتیاد, مثل زندان, مثل سرقت, شما اگر میخواهید آثار اجتماعی این رو ببینید باید ضربدر بعد خانواده بکنید و ببینید چقدر از جمعیت کشور رو پوشش میده و بعد در برنامهریزیهای اقتصادی, اجتماعی, سیاسی, اینها میتوانند تاثیرگذار باشند و میتوانند در شرایط خاص بهم گره بخورند. »
وزیر کشور دولت روحانی سپس با ابراز وحشت از انفجار اجتماعی افزود: «یکی هم از منظر امنیتی و سیاسی و اجتماعی این موضوع هست, ما اگر همه این اعداد را ضربدر بعد خانواده بکنیم و هم پوشانیها را حذف بکنیم یک عدد بالایی بهدست میاد که این عدد بالا زمینههای نارضایتی اجتماعی را فراهم میکند. اگر بیاییم ما به این مسأله فقر را اضافه بکنیم, اگر بیاییم به این مسأله برخی دیگر ناراضایتیها را مثلاً در حوزه سیاسی اضافه کنیم, یا در حوزه اقوام و اقلیت اضافه کنیم یا در عدم توازن و تعادل ایجاد بکنیم رقمی خواهد بود که در بررسیها و تحلیلها و تصمیمات ما حتماً باید جای مناسبی داشته باشه و باید به آن توجه کنیم... » .
رحمانی فضلی نسبت به پیامدهای سیاسی و امنیتی این وضعیت اجتماعی هشدار داد و گفت: «در بحث انسجام اجتماعی ما مسائلی مثل امنیت, مثل اعتماد و مثل رضایت سروکار داریم, اگر ما با انبوهی از جمعیت مواجه بشیم که خدای نکرده کاهش انسجام اجتماعی شود یا اقداماتی انجام دهیم که باعث کاهش امید به آینده بشود و یا باعث کم شدن تحرک و پویایی شود و یا از نظر روحی و روانی دچار یاس و سرخوردگی مردم بشود, همه اینها با توجه به تبلیغات, با توجه به برنامهها و با توجه به دخالتهای زیادی که در قالب جنگ روانی, تبلیغات و فشارهای سیاسی که وارد میشود میتواند در برخی شرایط ما را دچار اشکالات اساسی کند» .
و بالاخره جان کلام را وزیر کشور رژیم، رحمانی فضلی به این صورت بیان میکند که این موارد را با خامنهای در میان گذاشته و او گفته است: «ما 20سال از این مسأله عقب هستیم و این موضوع را میبایست 20سال قبل با دقت پیگیری میکردیم... » . آری واقعیت این است که رژیم از مهار اوضاع اجتماعی عقبافتاده و در واقع مهار را از دست داده است. ریشه این همه هراس و وحشت همین است.
رحمانی فضلی در اولین حضور خود در دوره جدید مجلس ارتجاع، کوشید آنها را نسبت به وضعیت بهشدت وخیم و انفجاری جامعه ایران توجیه کند. اگر چه با توجه به اینکه سخنرانی وزیر کشور رژیم در صحن علنی مجلس بود و از رادیو پخش میشد، آنچه او از واقعیت ارائه داد طبعاً خیلی کمتر و کمرنگتر از واقعیت بود، اما همین تصویر کمرنگتر هم به راستی هولناک و تکاندهنده است. توجه کنید: «ما مناطقی را داریم که 60درصد بیکاری داریم، مناطقی ک 50درصد بیکاری داریم، بسیار زیاد است» . (رادیو رژیم17خرداد 95)
اگر چه وزیر کشور دولت روحانی آمار واقعی بیکاران را یک چهارم آمار واقعی ذکر میکند و به جای 15میلیون بیکار از 3 و نیم میلیون بیکار حرف میزند، اما در عینحال اعتراف میکند که تعدادی از شهرها که کم هم نیستند آمار بیکاریشان 50درصد و 60درصد و بیشتر است، اما آنچه او و رژیم را هراسان میکند نه آمار خود بیکاری، بلکه آثار و پیامدهای آن است که یک نماینده مجلس آن را بمب ساعتی برای نظام توصیف کرده است، اما چگونه؟ بیکاری بلافاصله اعتیاد را بهدنبال دارد و اعتیاد… او باز با ذکر آمار معتادان چند برابر کمتر از واقعیت افزود: «ببینید 50درصد و 60درصد بیکاری در بعضی از شهرها، … همه موضوعاتی است که قابل توجهه.. از موضوعات مهم دیگر بحث اعتیاد و مواد مخدر است… در کشور، ما در سال 94 پانصد و شصت هفتاد تن مواد مخدر کشف کردیم که نسبت به سال گذشته حدود 15درصد افزایش کشفیات داشتیم... .. موضوع بعد در بحث آسیبهای اجتماعی موضوع طلاق است… ما الآن 2 و نیم میلون نفر زنان سرپرست خانواده داریم… و در بعضی از مناطق تا 36درصد ازدواجها منجر به طلاق شده» .
وزیر کشور دولت روحانی به برآیند این اوضاع بحرانی اقتصادی اجتماعی که خود را در آمار وحشتناک زندانیها نشان میدهد اشاره کرده و اعتراف نمود: «سالی 600هزار نفر عازم زندانهای ما میشوند که از این 600هزار نفر 200هزار نفر رسوب میکنند و داخل زندان میمانند که این رقم بسیار بالایی است و عوارض و آثار آن میتواند مخرب باشد, همه موضوعاتی که من به شما عرض میکنم, مثل طلاق, مثل اعتیاد, مثل زندان, مثل سرقت, شما اگر میخواهید آثار اجتماعی این رو ببینید باید ضربدر بعد خانواده بکنید و ببینید چقدر از جمعیت کشور رو پوشش میده و بعد در برنامهریزیهای اقتصادی, اجتماعی, سیاسی, اینها میتوانند تاثیرگذار باشند و میتوانند در شرایط خاص بهم گره بخورند. »
وزیر کشور دولت روحانی سپس با ابراز وحشت از انفجار اجتماعی افزود: «یکی هم از منظر امنیتی و سیاسی و اجتماعی این موضوع هست, ما اگر همه این اعداد را ضربدر بعد خانواده بکنیم و هم پوشانیها را حذف بکنیم یک عدد بالایی بهدست میاد که این عدد بالا زمینههای نارضایتی اجتماعی را فراهم میکند. اگر بیاییم ما به این مسأله فقر را اضافه بکنیم, اگر بیاییم به این مسأله برخی دیگر ناراضایتیها را مثلاً در حوزه سیاسی اضافه کنیم, یا در حوزه اقوام و اقلیت اضافه کنیم یا در عدم توازن و تعادل ایجاد بکنیم رقمی خواهد بود که در بررسیها و تحلیلها و تصمیمات ما حتماً باید جای مناسبی داشته باشه و باید به آن توجه کنیم... » .
رحمانی فضلی نسبت به پیامدهای سیاسی و امنیتی این وضعیت اجتماعی هشدار داد و گفت: «در بحث انسجام اجتماعی ما مسائلی مثل امنیت, مثل اعتماد و مثل رضایت سروکار داریم, اگر ما با انبوهی از جمعیت مواجه بشیم که خدای نکرده کاهش انسجام اجتماعی شود یا اقداماتی انجام دهیم که باعث کاهش امید به آینده بشود و یا باعث کم شدن تحرک و پویایی شود و یا از نظر روحی و روانی دچار یاس و سرخوردگی مردم بشود, همه اینها با توجه به تبلیغات, با توجه به برنامهها و با توجه به دخالتهای زیادی که در قالب جنگ روانی, تبلیغات و فشارهای سیاسی که وارد میشود میتواند در برخی شرایط ما را دچار اشکالات اساسی کند» .
و بالاخره جان کلام را وزیر کشور رژیم، رحمانی فضلی به این صورت بیان میکند که این موارد را با خامنهای در میان گذاشته و او گفته است: «ما 20سال از این مسأله عقب هستیم و این موضوع را میبایست 20سال قبل با دقت پیگیری میکردیم... » . آری واقعیت این است که رژیم از مهار اوضاع اجتماعی عقبافتاده و در واقع مهار را از دست داده است. ریشه این همه هراس و وحشت همین است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر