لينك به منبع:
کلاه سفیدها در حلب در حال خارج کردن یک کودک از زیر آوار هستند
جلسه
شورای امنیت در مورد سوریه با وتوی روسیه و چین مجدداً به بنبست کشیده شد
و در صدور قطعنامهیی برای توقف خونریزی در حلب، شکست خورد.
اسامه تلجو عضو هیأت سیاسی ائتلاف ملی سوریه در این باره به تلویزیون العربیه 16آذر95 توضیح داد:
ابتدا به براداران و فرزندان و پدرانمان در حلب درود میفرستیم. من معتقدم که شورای امنیت هرگز مکانی مناسب برای صدور قطعنامه برای حفاظت از انسان نیست زیرا جنایتها در حلب در جلو چشم جهانیان صورت میگیرد و هر آنچه که بهعنوان قطعنامه صادر شده و امکان داشته با آن به انسانهایی که در حلب و سوریه سربریده میشوند ذرهیی امید بدهد، با دیوار بزرگی بهنام «وتو» برخورد میکند.
ولی فکر میکنم مجمع عمومی مللمتحد مکانی امیدوار کننده است و امکان دارد که قطعنامهیی توسط آن صادر شود.
کشورهای دوست مردم سوریه اگر اراده صدور قطعنامه برای نجات انسانها در حلب و در سوریه را داشته باشند میتوانند از طریق مجمع عمومی اقدام کنند. به این دلیل ما از تمامی آزادگان جهان میخواهیم که برای آن فشار بیاورند. نه تنها کشورها و دولتها، بلکه سازمانهای بینالمللی و خلقها بر روی دولتهایشان فشار بیاورند تا برای صدور قطعنامه و نجات انسانیت و مردمی که شبانه روز در حلب بمباران میشوند بهخاطر طرح و برنامههای رژیم ایران در سوریه در معرض کشتار جمعی هستند این قطعنامه صادر شود. برنامه رژیم ایران در سوریه جایگزین کردن شیعههای بنیادگرا و فرقهگرا بهجای ساکنان اصلی این سرزمین است. این پروژهیی است که رژیم ایران برایش کار میکند اما متأسفانه جامعه جهانی طوری رفتار میکند گویا که اتفاقی نیفتاده است.
با این وجود راهحل در سلاح رزمندگان است و همین است که راهحل سیاسی را تحمیل میکند.
همین سلاح رزمندگان است که از مردم سوریه دفاع میکند. زیرا هر بار که ما پشت میز مذاکرات نشستیم، دیدیم که طرف مقابل برای وقتکشی آمده. از یک طرف مذاکره میکند و از طرف دیگر مردم سوریه را کشتار کرده و سر میبرد. اگر طرف مقابل به راهحل سیاسی ایمان داشت، راهحل سیاسی به جواب میرسید اما اگر ایمانی به راهحل سیاسی نداشته باشد، چطور ما میتوانیم اطمینان داشته باشیم که راهحل سیاسی این وضعیت را نجات میدهد.
راهحل سیاسی وقتی جواب دارد، که دو طرف بر آن توافق داشته باشند. ما راهحل جدید نمیخواهیم. ما میخواهیم به ژنو 1 و ژنو 2 برگردیم. ما میخواهیم قوانین بینالمللی تثبیت و اجرا شود. ما چیزی بالاتر از قوانین بینالمللی نمیخواهیم. این امر نشاندهنده ایمان ما به قوانین بینالمللی است. محال است ما آن راهحلی سیاسی را قبول کنیم که مردم را از خانههایشان و از ریشههایشان جدا میکند.
در ارتباط با حلب هم باید گفت وضعیت در حلب اینطور نیست که متأسفانه برخی رسانهها منعکس میکنند. وضعیت حلب خیلی بهتر از تصویری است که با مبالغه گویی نشان داده میشود.
اکنون برادران رزمنده، در یک سوم از خاک حلب، مقاوم و پایدار در مواضعشان حضور دارند. یک سوم از مساحت حلب که دشمن تصرف کرده، ناپایدار و در آستانه سقوط است هر لحظه احتمال بازپسگیری آن وجود دارد. الآن رزمندگان در حال تجدید سازماندهی و بهبود جبههها برای حفاظت از شهروندان هستند.
رزمندگان داخل شهر به کمک رزمندگان جبهههای حومه حلب، نیاز دارند. نیاز به همبستگی داخلی است و این همبستگی را رزمندگان انجام دادهاند. همچنین نیاز است که جامعه جهانی مسئولیتهایش را در قبال شهروندان انجام دهد. رزمندهیی که میبیند خانوادهها در جلوی چشمانش کشته میشوند، طبعاً متأثر میشود ولی وظیفه جامعه جهانی است که به خواست شهروندان پاسخ دهد. رزمندگان توان دفاع از انقلاب و شهرشان را دارند. نبرد بهصورت جنگ و گریز است و جنگ در حلب نیز پایان جنگ نیست. به یاری خدا تعادل نبرد و تعیینتکلیف آن به نفع رزمندگان خواهد چرخید.
اسامه تلجو عضو هیأت سیاسی ائتلاف ملی سوریه در این باره به تلویزیون العربیه 16آذر95 توضیح داد:
ابتدا به براداران و فرزندان و پدرانمان در حلب درود میفرستیم. من معتقدم که شورای امنیت هرگز مکانی مناسب برای صدور قطعنامه برای حفاظت از انسان نیست زیرا جنایتها در حلب در جلو چشم جهانیان صورت میگیرد و هر آنچه که بهعنوان قطعنامه صادر شده و امکان داشته با آن به انسانهایی که در حلب و سوریه سربریده میشوند ذرهیی امید بدهد، با دیوار بزرگی بهنام «وتو» برخورد میکند.
ولی فکر میکنم مجمع عمومی مللمتحد مکانی امیدوار کننده است و امکان دارد که قطعنامهیی توسط آن صادر شود.
کشورهای دوست مردم سوریه اگر اراده صدور قطعنامه برای نجات انسانها در حلب و در سوریه را داشته باشند میتوانند از طریق مجمع عمومی اقدام کنند. به این دلیل ما از تمامی آزادگان جهان میخواهیم که برای آن فشار بیاورند. نه تنها کشورها و دولتها، بلکه سازمانهای بینالمللی و خلقها بر روی دولتهایشان فشار بیاورند تا برای صدور قطعنامه و نجات انسانیت و مردمی که شبانه روز در حلب بمباران میشوند بهخاطر طرح و برنامههای رژیم ایران در سوریه در معرض کشتار جمعی هستند این قطعنامه صادر شود. برنامه رژیم ایران در سوریه جایگزین کردن شیعههای بنیادگرا و فرقهگرا بهجای ساکنان اصلی این سرزمین است. این پروژهیی است که رژیم ایران برایش کار میکند اما متأسفانه جامعه جهانی طوری رفتار میکند گویا که اتفاقی نیفتاده است.
با این وجود راهحل در سلاح رزمندگان است و همین است که راهحل سیاسی را تحمیل میکند.
همین سلاح رزمندگان است که از مردم سوریه دفاع میکند. زیرا هر بار که ما پشت میز مذاکرات نشستیم، دیدیم که طرف مقابل برای وقتکشی آمده. از یک طرف مذاکره میکند و از طرف دیگر مردم سوریه را کشتار کرده و سر میبرد. اگر طرف مقابل به راهحل سیاسی ایمان داشت، راهحل سیاسی به جواب میرسید اما اگر ایمانی به راهحل سیاسی نداشته باشد، چطور ما میتوانیم اطمینان داشته باشیم که راهحل سیاسی این وضعیت را نجات میدهد.
راهحل سیاسی وقتی جواب دارد، که دو طرف بر آن توافق داشته باشند. ما راهحل جدید نمیخواهیم. ما میخواهیم به ژنو 1 و ژنو 2 برگردیم. ما میخواهیم قوانین بینالمللی تثبیت و اجرا شود. ما چیزی بالاتر از قوانین بینالمللی نمیخواهیم. این امر نشاندهنده ایمان ما به قوانین بینالمللی است. محال است ما آن راهحلی سیاسی را قبول کنیم که مردم را از خانههایشان و از ریشههایشان جدا میکند.
در ارتباط با حلب هم باید گفت وضعیت در حلب اینطور نیست که متأسفانه برخی رسانهها منعکس میکنند. وضعیت حلب خیلی بهتر از تصویری است که با مبالغه گویی نشان داده میشود.
اکنون برادران رزمنده، در یک سوم از خاک حلب، مقاوم و پایدار در مواضعشان حضور دارند. یک سوم از مساحت حلب که دشمن تصرف کرده، ناپایدار و در آستانه سقوط است هر لحظه احتمال بازپسگیری آن وجود دارد. الآن رزمندگان در حال تجدید سازماندهی و بهبود جبههها برای حفاظت از شهروندان هستند.
رزمندگان داخل شهر به کمک رزمندگان جبهههای حومه حلب، نیاز دارند. نیاز به همبستگی داخلی است و این همبستگی را رزمندگان انجام دادهاند. همچنین نیاز است که جامعه جهانی مسئولیتهایش را در قبال شهروندان انجام دهد. رزمندهیی که میبیند خانوادهها در جلوی چشمانش کشته میشوند، طبعاً متأثر میشود ولی وظیفه جامعه جهانی است که به خواست شهروندان پاسخ دهد. رزمندگان توان دفاع از انقلاب و شهرشان را دارند. نبرد بهصورت جنگ و گریز است و جنگ در حلب نیز پایان جنگ نیست. به یاری خدا تعادل نبرد و تعیینتکلیف آن به نفع رزمندگان خواهد چرخید.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر